| تبليغات | X |
از بزرگترین ستاره اسمان تا کوچکترین ذره روی زمین دیر یا زود
می میرند.مرگ همه هستی ها را به یک چشم نگریسته و
سرنوشت ان ها را یکسان می کند... .ای مرگ! تواز غم و اندوه
زندگانی کاسته ان را از دوش برمیداری. سیه روز تیره بخت
سرگردان را سر و سامان میدهی ،تو نوش داروی ماتمزدگی و
ناامیدی می باشی،تو مانند مادری مهربان هستی که بچه خود
را پس از یک روز طوفانی در اغوش کشیده ،نوازش می کند و می
خواباند...
"صادق هدایت"
پ.ن:مدتی نیستم اگر عمری بود بر خواهم گشت
توضيحات
آرشيو وبلاگ
لينك دوستان
امار بازدید